Tuesday, September 25, 2012
Physics time is sleeping time
At wala si Sir Murz ngayon. Kbye.
PS: CJ and Monica reminded me of us. Fuckers.
Monday, September 24, 2012
Mornings and Coffee
Will leave the house in an hour. How I hate celebrating my birthday away from home :(
Anyway, goodluck to me today! Yucks, ang barok lang ng English. Dehins bagay! Kbye :)
I can't sleep
Kidding. I'm going to sleep now!!
Chinecheck ko lang kung bakit di gumagana yung enter/spacing chorva sa posts ko. Kbye
To do later
* HUM 2 Reaction Paper
* Chemistry 3rd Exam
* Updates
* Sleep
* CASE STUDY!!!
(Wish I could fucking accomplish everything smoothly)
Sunday, September 23, 2012
Week in Bullets
Monday, September 17
- Went back to LB extra early for our Physics shoot.
- 12pm. Went to Puregold to buy snacks for my epic fail Meet up.
- Met Pam. Tambay sa Freedom Park.
- MEET UP!! (Separate post on Monday)
Tuesday, September 18
- Hated HFDS 31! Si Ma'am Bailey na ulit. Kuripot pa naman maggrade nito.
- Mainit ulo ni Sir Murz sa Lab. Pero oks naman sya samin :)
Wednesday, September 19
- HUM2 shit. I hate out project.
- Hindi kamin nanalo sa PHAMAS (blogged about this).
Thursday, September 20
- Emmanuel Ydel's birthday
- Hell day. Grabeng byahe lang girl!
Friday, September 21
- Posted Jahn's BOE chapter. Not expecting anything great about that.
Saturday, September 22
- Watched Cheerdance with Nabeel, Bee and Conda at Pam's. UP PEP SQUAD 3-PEAAAAAT!!!
Thursday, September 20, 2012
Fucking pissed
Kagabi talaga ang pinaka epic na gabi. Nakakainis!
So last night naganap yung 5th PHAMAS, or yung awards night para sa Physics movie project namin. Of course, I was the one who wrote the sequence treatment and script. Yun naman talaga ang gawain ko kesa umacting.
I was really rooting for our class to win. Hindi naman sa pang-aano pero maganda naman talaga ang video quality ng movie namin. Hello, Adobe After Effects yun guys!
Alam namin ka-tie namin ang "Sino Ang Namatay?" ng F2L. Concept-wise mas ginamitan nila ng Physics kasi yung amin ay implied lang. Cinematography wise? I doubt. Yung video quality and lighting kasi. Tanggap namin na sila yung Best Movie kaso.. cinematography? Are you fucking kidding me?
Napamura na lang ako nung sila ang inannounce. I couldn't believe it! Syempre maluha-luha kami ni Kim nun. Ang sakit kaya! Ang hirap gawin tapos wala man lng recognition?!
Naku ewan ko. Nakakainis lang talaga. Ano bang grounds nila for cinematography? Feel ko ganto rin ang naramdaman ng Diamond nung natalo namin ang kanila. Ugh lang.
So last night naganap yung 5th PHAMAS, or yung awards night para sa Physics movie project namin. Of course, I was the one who wrote the sequence treatment and script. Yun naman talaga ang gawain ko kesa umacting.
I was really rooting for our class to win. Hindi naman sa pang-aano pero maganda naman talaga ang video quality ng movie namin. Hello, Adobe After Effects yun guys!
Alam namin ka-tie namin ang "Sino Ang Namatay?" ng F2L. Concept-wise mas ginamitan nila ng Physics kasi yung amin ay implied lang. Cinematography wise? I doubt. Yung video quality and lighting kasi. Tanggap namin na sila yung Best Movie kaso.. cinematography? Are you fucking kidding me?
Napamura na lang ako nung sila ang inannounce. I couldn't believe it! Syempre maluha-luha kami ni Kim nun. Ang sakit kaya! Ang hirap gawin tapos wala man lng recognition?!
Naku ewan ko. Nakakainis lang talaga. Ano bang grounds nila for cinematography? Feel ko ganto rin ang naramdaman ng Diamond nung natalo namin ang kanila. Ugh lang.
Sunday, September 16, 2012
Ugh
Siguro may pagkatanga rin ako. Kainis!
Saturday ng madaling-araw nung nabasa ko yung text ni Kim Angeles sakin. Last week, Sept 8 birthday nya. Nagtataka ako kung bakit di sya nagreply sakin (told this concern to Nabeel, na di rin nareplyan) tapos.. yun pala..
Basta, Kim texted me na hindi ko raw sya binati nung birthday nya. Nawarla naman ako, kasi alam ko na binati ko sya! I even typed "Kim Mariae Saranglao Angeles Happy Birthday :)" tapos.. shunga lang. Sa groupmate kong si Kim Sarmiento ko pa natext. Ang tanga.
Naguguilty talaga ako. Nagexplain na ako kay Kim sa FB and I think she ignored me. Teka itetext ko na nga lang. Pero feel ko galit sakin yun. Ugh.
Saturday ng madaling-araw nung nabasa ko yung text ni Kim Angeles sakin. Last week, Sept 8 birthday nya. Nagtataka ako kung bakit di sya nagreply sakin (told this concern to Nabeel, na di rin nareplyan) tapos.. yun pala..
Basta, Kim texted me na hindi ko raw sya binati nung birthday nya. Nawarla naman ako, kasi alam ko na binati ko sya! I even typed "Kim Mariae Saranglao Angeles Happy Birthday :)" tapos.. shunga lang. Sa groupmate kong si Kim Sarmiento ko pa natext. Ang tanga.
Naguguilty talaga ako. Nagexplain na ako kay Kim sa FB and I think she ignored me. Teka itetext ko na nga lang. Pero feel ko galit sakin yun. Ugh.
Saturday, September 15, 2012
Pwede bang wala nang September 27?
I never liked celebrating my birthday.
Ewan ko, nadedepress ako pag naalala kong birthday ko. Technically 12 days na lang bago ako mag-19. Yup, last year ko na as a teenager pag nagkataon. Shit, ang tanda ko na!
Pero ayoko nagcecelebrate ng birthday. Well siguro nung bata ako keber lang. Given na rin na umuulan kasi mabagyo talaga pag last week ng September. Pero nung 1st year high school akong nagsimula na umayaw sa pagcecelebrate. Pano ba naman, Milenyo kaya nun!
Isang factor na rin siguro yun, na palaging binabagyo ang birthday ko. I love the rain pero sobra-sobra naman ata! Kainis lang, diba? :( Since then di na ako natuwa.
Pinakadepressing na birthday sakin would be nung 16th at 18th birthday ko. Ondoy kasi nung 16th birthday ko tapos last year may bagyo rin sa mismong birthday ko (nakalimutan ko na yung name sorry!), at muntik pa akong mahulugan ng malaking sanga sa ulo. Seriously.
Ewan. Siguro masyado akong expectant sa surprises? Once lang akong nasurprise nung birthday ko, 17th ko with my former Victory groupmates. Anticipated ko na yun before pero.. iba pa rin yung thrill! Teka naiiyak ako. Sobrang saya ko kasi nun!!
Expectant talaga ako sa surprises. Kaya naiinggit ako sa mga kakilala ko na sinusurprise pag birthday. Kahit simpleng cake okay na! Lalo na mismo sa high school friends and barkada ko. Last year nakalimutan akong i-greet ng friend ko. Ibang klaseng lungkot yun, promise.
This year? Sobrang lexx expectant ako sa mangyayari. Baka di nga ako manlibre, tutal wala naman kaming pera. Tsaka di na practical para sakin ang manlibre ngayon noh! Tag-hirap eh!
Haaaay :( Ang lungkot ko lang talaga. Pag birthday mo lang malalaman kung gaano ka kaimportante sa mga taong mahal mo. Sa bahay pa lang parang napadaan lang ang September 27. Friends don't remember your birthday at all. That sucks, when you remember everything about them (okay, not that quite) but they don't remember anything about you. Tangina lang.
Ewan ko, nadedepress ako pag naalala kong birthday ko. Technically 12 days na lang bago ako mag-19. Yup, last year ko na as a teenager pag nagkataon. Shit, ang tanda ko na!
Pero ayoko nagcecelebrate ng birthday. Well siguro nung bata ako keber lang. Given na rin na umuulan kasi mabagyo talaga pag last week ng September. Pero nung 1st year high school akong nagsimula na umayaw sa pagcecelebrate. Pano ba naman, Milenyo kaya nun!
Isang factor na rin siguro yun, na palaging binabagyo ang birthday ko. I love the rain pero sobra-sobra naman ata! Kainis lang, diba? :( Since then di na ako natuwa.
Pinakadepressing na birthday sakin would be nung 16th at 18th birthday ko. Ondoy kasi nung 16th birthday ko tapos last year may bagyo rin sa mismong birthday ko (nakalimutan ko na yung name sorry!), at muntik pa akong mahulugan ng malaking sanga sa ulo. Seriously.
Ewan. Siguro masyado akong expectant sa surprises? Once lang akong nasurprise nung birthday ko, 17th ko with my former Victory groupmates. Anticipated ko na yun before pero.. iba pa rin yung thrill! Teka naiiyak ako. Sobrang saya ko kasi nun!!
Expectant talaga ako sa surprises. Kaya naiinggit ako sa mga kakilala ko na sinusurprise pag birthday. Kahit simpleng cake okay na! Lalo na mismo sa high school friends and barkada ko. Last year nakalimutan akong i-greet ng friend ko. Ibang klaseng lungkot yun, promise.
This year? Sobrang lexx expectant ako sa mangyayari. Baka di nga ako manlibre, tutal wala naman kaming pera. Tsaka di na practical para sakin ang manlibre ngayon noh! Tag-hirap eh!
Haaaay :( Ang lungkot ko lang talaga. Pag birthday mo lang malalaman kung gaano ka kaimportante sa mga taong mahal mo. Sa bahay pa lang parang napadaan lang ang September 27. Friends don't remember your birthday at all. That sucks, when you remember everything about them (okay, not that quite) but they don't remember anything about you. Tangina lang.
Monday, September 10, 2012
Mornings at home
Sa totoo lang ngayon ko lang namiss talaga ang bahay namin since nagcollege ako.
Yung ibang friends ko sobrang nahomesick nung first year college kami. Kesyo di sila sanay mapalayo sa bahay, namimiss yung family at namamahay. Ako nung frist night ko sa Los Baños? Keber lang. Ni hindi ko sila namiss.
Kaso ngayon na sobrang busy ako with school works and fieldtrips, namiss ko umuwi dito sa bahay. Namiss ko sina Mama at Papa, kaepalan ng mga kapatid ko.. basta the mundane things. I cannot even :( Lalo na yung lutong bahay!! 3rd year na ako ang what the fuck purgang-purga na ako sa de lata at noodles. Puta lang.
I'm actually alone right now, listening to The Morning Rush (without Delamar) at napansin ko ang mga namiss ko. At least this weekend makakauwi ako. Yeeeey! How I miss home :)
Yung ibang friends ko sobrang nahomesick nung first year college kami. Kesyo di sila sanay mapalayo sa bahay, namimiss yung family at namamahay. Ako nung frist night ko sa Los Baños? Keber lang. Ni hindi ko sila namiss.
Kaso ngayon na sobrang busy ako with school works and fieldtrips, namiss ko umuwi dito sa bahay. Namiss ko sina Mama at Papa, kaepalan ng mga kapatid ko.. basta the mundane things. I cannot even :( Lalo na yung lutong bahay!! 3rd year na ako ang what the fuck purgang-purga na ako sa de lata at noodles. Puta lang.
I'm actually alone right now, listening to The Morning Rush (without Delamar) at napansin ko ang mga namiss ko. At least this weekend makakauwi ako. Yeeeey! How I miss home :)
Madali akong mainis.
Ayoko kasi ng redundant ako. Medyo ayaw ko rin sa mga taong slow na kahit ilang beses ko nang sabihin sa kanila na WALANG GANUN ipagpipilitan pa. Feeling VIP.
Nakakainis lang minsan. Tapos wala ka pang karapatan na mainis sa kanila. Well pakshet lang po, mahirap din ah. Nakakapagod din minsan.
I should sleep, 1:21 na pala.
Nakakainis lang minsan. Tapos wala ka pang karapatan na mainis sa kanila. Well pakshet lang po, mahirap din ah. Nakakapagod din minsan.
I should sleep, 1:21 na pala.
Sunday, September 9, 2012
Burnout
Inaatake na naman ako ng sakit ko.
Kakatapos ko lang sa The Despicable Guy two weeks ago. Actually para akong nagpadala ng anak ko sa college or nag-asawa (kamusta naman ang analogy?) Anyway, as in tapos na sya. Goodbye, TDG :(
On-going pa rin ang If I Fall ngayon at di ko pa sya nauupdate. Sa totoo lang bored at sobrang pagod ako na magtype. 10 chapters na lang kasi at matatapos ko na yun! Nasstress nako kasi 2 chapters pa ang blangko sakin. Ansaveh naman, diba?
Eto ang ayaw ko sa lahat, ang maburnout sa pagsusulat. Nangyari na sakin 'to sa Seniory Year, ayun di ko na natapos. Naloloka na nga ako eh. May 5 stories pa ako bago mamaalam sa Wattpad by December 2013, and by this rate, sa tingin ko di ko na matatapos yun.
Pagod na akong mag-isip at magpakilig kasi sobrang exhausted na ako physically, mentally and emotionally. Idagdag pa yung readers na sobra kung makademand ng update. Akala nila napakadaling mag-isip ng itatype. No chance in hell.
Kakatapos ko lang sa The Despicable Guy two weeks ago. Actually para akong nagpadala ng anak ko sa college or nag-asawa (kamusta naman ang analogy?) Anyway, as in tapos na sya. Goodbye, TDG :(
On-going pa rin ang If I Fall ngayon at di ko pa sya nauupdate. Sa totoo lang bored at sobrang pagod ako na magtype. 10 chapters na lang kasi at matatapos ko na yun! Nasstress nako kasi 2 chapters pa ang blangko sakin. Ansaveh naman, diba?
Eto ang ayaw ko sa lahat, ang maburnout sa pagsusulat. Nangyari na sakin 'to sa Seniory Year, ayun di ko na natapos. Naloloka na nga ako eh. May 5 stories pa ako bago mamaalam sa Wattpad by December 2013, and by this rate, sa tingin ko di ko na matatapos yun.
Pagod na akong mag-isip at magpakilig kasi sobrang exhausted na ako physically, mentally and emotionally. Idagdag pa yung readers na sobra kung makademand ng update. Akala nila napakadaling mag-isip ng itatype. No chance in hell.
Subscribe to:
Posts (Atom)